http://o-escunchador.blogspot.com/

A página da Rifenha de Vimianço

Éramos poucos…

Filed under: mulheres — Rifenha at 1:30 pm on venres, marzo 9, 2007

Éramos poucos com o patriarcalismo indoeuropeio, e pariu a avoa quando  chega a cultura semítica. Esta vez não por invasões guerreiras, mas pola religião.

A cultura semítica, do povo hebreu, povo de pastores e marcadamente patriarcal, veu abafar mais ainda às mulheres, atacando-as na sua esséncia feminina.

O facto de ser mulher, já era mau, por sim mesmo. A feminidade fui a culpável do "pecado original" e as mulheres são, essencialmente, tentadoras e desviadoras do espíritu do caminho da perfeição. Há que as aturar por questão de reprodução, mas  bem controladas, para que não levem a impureça polo mundo.

No livro do Génesis, podemos a topar toda esta ideologia bem explícita:

 "Este texto presenta a la mujer - y la tradición cristiana lo sigue recordando - como agente de la falta que hizo de la humanidad una especie destinada a la muerte. Adán y por consiguiente sus descendientes fueron además, condenados a trabajar para vivir (Gn., 3: 17). En cuanto a la mujer, tuvo desde ese momento que parir con dolor y estar sometida a su marido: "Multiplicaré en gran manera los dolores en tus preñeces; con dolor darás a luz los hijos; y tu deseo será para tu marido y él se enseñoreará de ti". (Gn., 3; 16)"

Conforme ao texto bíblico (cf. o mandado divino: "procreade, multiplicade-vos, enchede a terra"), os judeus, os muçulmanos e, em menor medida os cristianos, valoram a procreação. O prazer sexual, nos judeus  os muçulmanos está igualmente valorado, ao menos quando se inscribe no marco conjugal.

O cristianismo, pola contra, desaproba todos os plazeres carnais. O pensamento cristiano é totalmente dualista: Tomou de Platón a ideia de que o Homem fica composto de duas substáncias, a alma e o  corpo; só a primeira fica "emparentada com o divino" e é por tanto inmortal. Para se asegurar umha eternidade feliz, o homem debe se alonjar dos bens e os plazeres  deste mundo que lhe impedem ocupar-se de sua alma.

Também outros livros bíblicos abundam no tema:

"Encontré más amarga que la muerte a la mujer enredadora, cuyo corazón es una trampa y cuyas manos son cadenas. El hombre que agrada a Dios debe escapar de ella, pero el pecador en ella habrá de enredarse...mientras yo, tranquilo, buscaba sin encontrar, encontré a un hombre justo entre mil, más no encontré una sola mujer justa entre todas". (Ecclesiastes 7:26- "

"No hay maldad comparable a la maldad de la mujer...
El pecado llegó con una mujer y a ella se debe el hecho de que todos nosotros habremos de morir." (Ecclesiasticus 25:19,24)
.
"Cuando una mujer tiene su flujo regular de sangre, la impureza de su período mensual durará siete días, y aquello que toque estará impuro hasta la tarde. Cualquier cosa sobre la que se acueste durante su período será impura, y sobre la que se siente. Quien toque su cama deberá lavar sus ropas y bañarse con agua, y estará impuro hasta la tarde. Quien toque algo sobre lo que ella se haya sentado deberá lavar su ropa y bañarse con agua, y estará impuro hasta la tarde. Ya sea la cama o algo en lo que ella se haya sentado, cuando alguien lo toque, estará impuro hasta la tarde." (Lev. 15:19-23).

"Nuestros Rabinos enseñaron:.... si una mujer menstruante pasa entre dos [hombres], si es al principio de sus menstruos, ella matará a uno de ellos, y si está al final de sus menstruos causará disputa entre ellos." (bPes. 111a.)

"Pero si su padre, cuando la oye decir eso, se lo prohibe, ninguno de sus votos o promesas por las que ella se obligó tendrán validez.... Su marido puede confirmar o anular cualquier voto que ella haga o cualquier juramento o empeño que ella niegue" (Num. 30:2-15)

"¿Cómo puede tener una mujer algo si cualquier cosa que tenga pertenece a su marido? Lo que es de él es suyo, y lo que es de ella también es suyo...... Las ganancias de ella y lo que ella pueda encontrar en las calles también son de él. Los artículos de la casa, incluso las migas de pan en la mesa, son suyos. Si ella invitar a alguien a su casa y lo alimenta, estaría robando a su marido..." (San. 71a, Git. 62a)

Como vedes, pérolas de sabedoria.

Jesus Cristo, igualou a homens e mulheres que o seguiam e compartilhavam com ele sua crença na igualdade de todos os seres humanos.

Mas São Paulo, pouco depois da morte de Jesús, retoma as ideias do Génesis e de Platon,e escreve :

"Las mujeres, que se sometan a sus maridos, como al Señor; porque el marido es cabeza de la mujer, así como Cristo es cabeza de la Iglesia; él, que es el salvador del cuerpo. Pues como la Iglesia se somete a Cristo, así también las mujeres a su maridos en todo."

Efesios

"Porque el varón no debe cubrirse la cabeza, pues él es imagen y gloria de Dios; pero la mujer es gloria del varón. Porque el varón no procede de la mujer, sino la mujer del varón. Y tampoco el varón fue creado por causa de la mujer, sino la mujer por causa del varón. "

Corintios

"La mujer debe aprender a estar en calma y en plena sumisión. Yo no permito a una mujer enseñar o tener autoridad sobre un hombre; debe estar en silencio. Adán fue creado primero, luego Eva. Y Adán no fue el engañado; fue la mujer quien fue engañada y se volvió pecadora". (I Timoteo 2:11-14).
"Como en todas las congregaciones de los santos, las mujeres deben permanecer calladas en las iglesias. No les está permitido hablar, sino que han de someterse a lo que dice la ley. Si ellas quieren preguntar sobre algo, deben hacerlo a sus propios maridos en la casa; porque es deshonroso para una mujer hablar en la iglesia." (I Corintios 14:34-35)
Como vemos, volve à velha ideia do Antigo testamento da maldade da mulher.

Mas, os campeões da causa anti-mulheres, são os chamados "Padres de la Iglésia", São Jerónimo e São Agustim.

O primeiro conclue que , quando nascemos, já somos pecadores, porque somos fruto dumha união carnal de nossos pai e, portanto, dum pecado :

"El apetito de nuestros padres por la carne, es el origen de nuestra vida y por eso somos pecadores".

O segundo, depois de ter levado umha vida alegre e mesmo ter um filho ilegítimo, muda de ideia e escreve:

"El amor es deleznable e infernal. Podredumbre y pus. La renuncia al placer y el sacrificio son obligatorios".

"Mi madre (santa Mónica) obedecía ciegamente al que le designaron por esposo y al propio tiempo cuando iban mujeres a casa llevando en el rostro señales de la cólera marital les decía: vosotras tenéis la culpa, culpad a vuestra lengua, que es improperio de sirvientas hacer cara a sus señores, lo cual no aconteciera si al leeros vuestro contrato de matrimonio hubiereis comprendido que otorgabais un pacto de servidumbre y que por eso mismo, conscientes de su condición, no se debían ensoberbecer ni gallear con sus maridos" (san Agustín, Confesiones, capítulo XI).

Os teólogos cristianos concluem que o homem  debe desconfiar  da mulher, e mesmo fugir de ela: É ela a que levou a Adam a desobedecer a Deuss; "É ela, por tanto, a que incita ao homem a pecar, e sobre tudo a pecar sexualmente.  "

Com esto, repetido até o infinito nas homilias das misas dominicais, foram formando um sentido de cupabilidade e vergonha a respeito do sexo, próprio do cristianismo , que fui conformando umha mentalidade de vergonha do próprio corpo e repressão dos instintos naturais.

Como paradigma feminino, oferece-se a imgem da Virgem Maria, que concebiu um filho sem manter relações sexuais.

Ela era a única que podia nos redimir de Eva, a pecadora , pisando a cabeça da serpe e a lua das mitologias matrilineais, que já ficaram atrás na história, que não no inconsciente dos povos.

Assim, nos lugares de culto à deusa mãe: Fontes, outeiros, mananciais,  ilhas...foram xurdindo ermidas às diferentes advocações da Virgem Maria, que, se assim for, teria que ser umha soa.

Mas multiplíca-se e celébra-se com romarias, música, dança, imaginário...

 
Não se pode esborrejar em dous mil anos o que durou tanto tempo.

Amanhã seguiremos percorrendo o caminho das mulheres.

Chuzame! chúzame -

5 Comments »

Comment by ninsesabepuntocom

2007-03-09 @ 3.49 pm

As relixións fixeron tanto dano á humanidade, e seguen a facelo, que non vexo solución ningunha. A súa implantación é tan forte, tan sólido o seu poder, que non vexo contrapeso posible.
Tódalas revolucións fracasaron.
Estamos perdidos.
A non ser que triunfe no futuro a revolución pendente, a que ten que producirse no noso interior.

Comment by rifenha

2007-03-09 @ 4.20 pm

O sentido reiigioso da vida, não tem por que ser mau.
Passa como com tudo.
Os maus somos os que interpretamos as cousas para levar a água ao nosso muinho.
Sempre há um anceio de poder e de protagonismo nos seres humanos. O mau é quando se desequilibra.
Desde logo, a influéncia da religião em Europa, para as mulheres de 2000 e picos anos para cá, fui nefasta.
A balança ficou totalmente desequilibrada para o lado dos varões e dos valores “masculinos” na sociedade, e a religião, fui cómplice e cupável em grande medida.

Comment by a randeeira

2007-03-09 @ 5.27 pm

Non creo que haxa unha relixión boa, o humanismo sen credos é a mellor opción para mulleres e homes.

Comment by ninsesabepuntocom

2007-03-09 @ 8.17 pm

Estou de acordo con randeeira.
A influencia da relixión en Europa e no mundo foi nefasta para as mulleres, e mesmo para os homes: Inquisición, guerras relixiosas…
Non son capaz de ver nengún beneficio en ningunha relixión. E moito menos nas que, como a católica neste puñetero país, empéñanse en dirixirnos ós que non queremos ter nada que ver niso.

Comment by rifenha

2007-03-09 @ 8.22 pm

O problema fica nas pessoas e o uso e abuso que fazem das ideias .
As crenças dumha pessoa, não tem por que a fazer melhor nem pior. Cada quem tem dereito a elas.
Outra cousa é quando se fazem públicas para influir ou reger a sociedade civil.
Aí concordo com vós.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>