http://o-escunchador.blogspot.com/

A página da Rifenha de Vimianço

Polos caminhos

Filed under: Cousas minhas, mundo — Rifenha at 7:47 am on martes, xaneiro 30, 2007

Ao longo da minha vida de mestra-já vai para os trinta anos-, não só estivem no Rif e em Dodro. Também em Baio, Vimianço e, por um erro ao cubrir os papeis dum concurso, também em Barcelona.

Quando soubem que tinha que ir embora, com três meninhos pequenos, umha casa em construção em Vimianço e O Suso,que tinha travalho, dou-me um endelós. Todo o mundo a me dizer que os catalães erão rarinhos, que não te aceitavão vindo de fóra sem falares catalão... Mas não era cousa de pedir comissão de serviços e deber favores e servidumes, assim que, colhemos o petate, e fomos embora...

Quando chegamos lá, fui um amor desses a primeira vista, e para sempre.

Umha companheira catalana, Marga, dicia que só pode amar um pais o que previamente ama o seu próprio. O que não aprendeu esto, nunca será capaz de amar outras terras nem outras culturas.

Não sei se é certo ou não, mas a minha relação de amor com Barna, nunca rematou nem rematará. E o catalão aprendi em dous messes, cum livro e praticando com as vendedoras do Mercat del Clot, as mais simpáticas e amáveis que conhesci.

O certo é que, depois dos três anos em Barcelona, as nossas vidas mudarão. Já não saimos dos caminhos desde aquela. Agora semelha que imos voltar a Vimianço, alo menos por um tempo.

Cada ano, se podo, vou umha vez, polo menos ,visitar minha Íthaca particular.

Muitas cousas mudarom desde aquel começo dos anos oitenta em que desembarcamos toda a família na Praça de Les Glóries Catalanes, a meio caminho entre El Poble Nou, El Clot e a Sagrada Família.

Se querés saber mais do que passava por Barcelona em aqueles tempos , em

http://historiasderavaleiros.blogspot.com/ atoparedes umha caixa mágica com muitas histórias de agora e de antes.
Jà me contaredes.

Chuzame! chúzame -

4 Comments »

Comment by a randeeira

2007-01-30 @ 2.07 pm

As miña escasa experiencia cos cataláns arroxan un saldo moi positivo. Na miña casa traballa co meu fillo pequeno (é autista) unha psicopedagoga de Barcelona e preocupase máis polo noso idioma ca logopeda que é do país e fala castelán (sendo tamén unha boa profesional).

Comment by Rifenha

2007-01-30 @ 2.22 pm

Tém muita sensibilidade cara outras culturas e linguas, em geral. E valorão muito que te intereses também pola sua. Polo menos, assim era quando eu vivia là. Emquanto a profissionais da psico-pedagogia, são muito bons também.
Sorte para o filho .
Umha aperta.

Comment by ninsesabepuntocom

2007-01-30 @ 8.56 pm

É curioso, pero eu tamén estiven tres anos dando clase pero en Bilbao. Foi unha cousa inesperada tamén, máis non por erro senón por terquiño. Resulta que a moza e máis eu rompéramos e dixen: pois voume fora, ben lonxe. Así que pedín Barcelona e Bilbao. Déronme Bilbao. Pero entrementres…reconciliámonos. En non só iso, senón que nos casamos. Así que aló fomos os dous, ela aínda sen traballo, para Euskadi. Tamén dicían que sei eu dos vascos. Pero foron tres anos estupendos.
Nun correo persoal explícoche o dos vídeos de YouTube.

Comment by Rifenha

2007-01-30 @ 9.45 pm

Obrigada, senhor ninsesabe.
A vida sim que é umha boa aranheira, não é?

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>